(Vibbefanger)
Mangler råskap.
Anmeldt av Sondre Åkervik
I ei rapsamtid der traptunge beats og autotune-vokal dominerer, er den sløve, nedpå og organiske lyden til Hester V75 ein fin avstikkar tilbake i tid, til ein svunnen boom bap-æra av solbleika beats og soul og jazz-samples. «Gå te» travar av garde i nedsenka tempo og er fint skrudd saman produksjonsmessig. Samtidig manglar det ein råskap og nerve her, spesielt i det tekstlege universet, som er ganske flatt og uinteressant. Å rappe om å «flippe ut med måte» er visst blitt det nye generasjonsopprøret.