Lund

Lund også kalt nemorose (l. nemorosus – sylvan ;l. silvanis – åpent trelandskap; l silva – tre, skog) er en mindre og avgrenset skog bestående av edelløvtrær som vokser på t næringsrikt jordsmonn. En skoglund har mange vårplanterpå skogbunnen før bladene fra løvtrærne lager for mye vegetasjonsskygge på skogbunnen. Hvitveis har det latinske navnet Anemone nemorosa som henspiller på den lysåpne løvskog om våren. Skogstypen som danner en lund kalles lundskog. Skogholt

Lund er en svensk by i Skåne.

Kultur og natur

Ifølge romersk mytologi var Silvanus en gud for skog og landskap upåvirkret av menneskelig aktivitet . Silvanus spiller panfløyte og har likhetstrekk med skogguden Pan.

Gröna Lund - er en fornøyelsespark på ved Djurgården i Stockholm, Sverige.

Den grønne lunden – skillingsvise fra 1700-tallet Jeg gikk meg ut i den grønne lunden det var så herlig den sommerstunden,småfugler kvitrede og blomster duftede, det var så herlig en sommerkveld.

Lunden kloster er et kvinnekloster og kongregasjon med domikanerinner) i Oslo med opprinnelse fra Lourdes i Frankrike. Lunden gård fradelt fra Linderud gård.

No livnar det i lundar

No livnar det i lundar,
no lauvast det i li,
den heile skapning stundar
no fram til sumars tid.

Det er vel fagre stunder
når våren kjem her nord
og atter som eit under
nytt liv av daude gror.

Guds kyrkje lysa skulle
som høgt på berg ein stad,
med sumar utan kulde
og utan solarglad

Guds ord vel alltid lyser,
den sol gjeng aldri ned.
Det hus som Anden hyser,
ligg støtt i ljos og fred.

Men stundom kom det kulde
på Herrens kyrkjemark.
Det var som Gud seg dulde,
og borte var Guds ark.

Det var dei mørke dagar,
Guds ord var fåhøyrd segn.
Og hjarta frys og klagar,
det saknar sol og regn.

Så sende Gud sin Ande
som dogg på turre jord.
Då vakna liv i lande,
då grøddest vent Guds ord.

Då er det sæle tider
for Kristi kyrkjegrunn.
Då lauvast det i lier,
då livnar det i lund.

Då ljosnar det i landet
frå fjell og ned til fjord.
Då losnar tungebandet,
då kved Guds folk i kor.

Då skin det over strender
som sol ein sumarkveld.
Då gløder kring i grender
ein heilag altareld.

Du vår med ljose dagar,
med lengting, liv og song,
du spår at Gud oss lagar
ein betre vår ein gong,

då me med vigsla tunge,
med kjærleik heil og klår,
alt utan brest og sprunge
skal lova Herren vår!

Tekst Elias Blix (1875), melodi LM Lindemann. Salme 844

Litteratur

Wikipedia

Tilbake til hovedside

Publisert 15. apr. 2024 09:40 - Sist endret 23. juni 2025 17:54